Οι παλαίμαχοι του Τύπου γράφουν

Χρήστου Λαμπράκη παρακαταθήκες πραγματικής δημοσιογραφίας

Δημήτρης Στεργίου

Σε όλη την τελευταία δεκαετία καταδείχθηκε το δυσαναπλήρωτο κενό που άφησε στην ενημέρωση η αναστολή της κυκλοφορίας του ιστορικού «Οικονομικού Ταχυδρόμου». Διότι, ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος», με τη στήριξη του αειμνήστου προέδρου του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη Χρήστου Λαμπράκη και υπό τη διεύθυνση σοφών και με φωτεινές ιδέες μεγάλων δημοσιογράφων, δεν αποτελούσε μόνο μια σημαντική πηγή ενημέρωσης, αλλά και αντίπαλο δέος των εκάστοτε κυβερνήσεων και, κυρίως, των εκάστοτε διαχειριστών της οικονομίας μας.

Ο Χρήστος Λαμπράκης, σε ένα λιτό προλογικό σημείωμά του στην ειδική έκδοση (τεύχος 30 Απριλίου 1987) με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 ετών από την κυκλοφορία του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» (11 Απριλίου 1926) αναζήτησε και παρέθεσε «τα στοιχεία εκείνα που προσέδωσαν σε μιαν εβδομαδιάτικη οικονομική εφημερίδα την υπόσταση ενός αληθινού θεσμού». Παραθέτουμε τα στοιχεία αυτά γιατί θυμίζουν πολλά και γιατί αποτελούσαν και σημαντικές παρακαταθήκες για όλους εμάς που  «υπηρετούσαμε το θεσμό»: «Στην περίπτωση του «Οικονομικού Ταχυδρόμου», η εξήγηση του σεβασμού που εμπνέει και της θέσης που κατέλαβε στο δημόσιο χώρο ανευρίσκονται ίσως στην αντικειμενικότητά του με την οποία κατέγραψε τα φαινόμενα και τις εξελίξεις της οικονομικής ζωής του τόπου εδώ και δύο γενηές. Και κάτι σημαντικό επίσης: Η αναφορά των νέων τάσεων- ακόμη και σε περίπτωση διαφωνίας με αυτές- και η προσπάθεια καθορισμού τολμηρών στόχων, κοινωνικών και οικονομικών. Χωρίς, βέβαια, να γίνονται πάντοτε δεκτές οι εισηγήσεις του. Όταν όμως η θητεία μιας εφημερίδας αποδειχθεί ευεργετική για το κοινωνικό σύνολο μέσα από δεκαετίες, ο ρόλος της προβιβάζεται, στη δημόσια συνείδηση, από την απλή ενημέρωση στην επικοινωνιακή αποστολή. Οι όποιοι ιδιοκτήτες, διευθυντές, συνεργάτες, παύουν πια να διαχειρίζονται ένα εργαλείο δημοσιογραφικό. Υπηρετούν ένα θεσμό. Η τωρινή σύνθεση των συνεργατών του «Οικονομικού», κάτω από τη σημερινή του διεύθυνση, διατήρησε και ενίσχυσε τη θεσμική αυτή προσωπικότητά του: Θεσμός κριτικής ψύχραιμης, θεσμός συζήτησης και αναζήτησης. Που λειτουργεί με τρόπο τέτοιο, ώστε κι εκείνοι ακόμη που διαφωνούν με τις θέσεις του «Οικονομικού» -διαφωνία σε εκτιμήσεις επίκαιρων συμβάντων ή δεδομένη ιδεολογική διάσταση- να του αναγνωρίζουν την καλή πίστη και τις καλές προθέσεις…».
Ο γράφων, που «υπηρέτησε το θεσμό» αυτό επί πάνω από τριάντα χρόνια ως συντάκτης, αρχισυντάκτης και διευθυντής Σύνταξης υπό τη διεύθυνση του σοφού δημοσιογράφου κ. Γιάννη Μαρίνου, με συγκίνηση, αλλά και υπερηφάνεια, θυμάται όλα αυτά. Και θα ήταν μια μεγάλη «παρηγοριά» αν ο φυσικός ιδιοκτήτης του, ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη Α.Ε., αποφασίσει την επανακυκλοφορία του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» με την παλιά ή νέα (ίσως ηλεκτρονική) μορφή.

* Διετέλεσε διευθυντής του «Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής», αρχισυντάκτης και διευθυντής Σύνταξης του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» και αρθρογράφος – οικονομικός αναλυτής στις εφημερίδες «Το Βήμα» και «Τα Νέα»

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΥ